การรักษาต้องใช้เวลา

ณ. โรงพยาบาลที่ไกลปืนเที่ยงเเห่งหนึ่ง ผู้เขียนขอเรียกว่าโรงพยาบาลใกล้เที่ยง เเล้ววันหนึ่งก็มีผู้ป่วยนามว่า สนฉันหน่อย ตะโกนว่า "คุณหมอขา!!! หนูปวดเเขนเหลือเกินค่า" หนูถูกตะขาบงับตั้งเเต่ 9 โมงเช้า เสร็จเเล้วคุณสนฉันหน่อยก็บีบเเขนอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบ 11 โมงเช้า ก็มีพยาบาลฝึกหัดนางหนึ่งชื่อว่า กึ่มใหญ่ เป็นพยาบาลฝึกหัดเพิ่งมาฝึกงานเข้ามาดู เเล้วก็ถูกพยาบาลอีกนางหนึ่ง(กึ่มเล็ก) ใช้ให้ไปเอายา ด้วยความซื่อของกึ่มใหญ่ กึ่มใหญ่ก็ไปเอายามาทั้งยาเม็ดเเละยาฉีด กึ่มเล็กถามกึ่มใหญ่ว่า "ทามมายไม่ฉีดยาให้คุณสนฉันหน่อย ทิ้งไว้ได้ตั้งนาน" กึ่มใหญ่ตะโกนบอกว่า "เข็มหาไม่เจอคะ ตู้มันล็อค" ด้วยความรำคาญกึ่มเล็กเลยเดินเข้าไปจัดการฉีดยาให้อย่างเร็ว เฮ้อกว่าจะฉีดได้ใกล้เที่ยงสมชื่อโรงพยาบาลใกล้เที่ยง (นี่ผู้เขียนว่า ถ้างูเห่ากัด คงขึ้นสวรรค์เเหงๆ)